In this issue of Chidusz we give you the first Polish translation of Tony Kushner’s short play Reverse Transcription, the next episode of Kate Bornstein’s memoir A Queer and Pleasant Danger and the final chapter of The Dark Young Man – the first Yiddish bestseller written by Yankev Dinezon
Zobacz, o czym piszemy w tym numerze
Informacje na temat tegorocznej edycji
„Obserwujemy, jak instytucje państwowe oraz samorządowe rezygnują z roli głównego organizatora obchodów Święta Niepodległości, oddając tym samym inicjatywę skrajnym organizacjom prawicowym, które wykorzystują zgromadzenia do wznoszenia haseł antysemickich, ksenofobicznych oraz homofobicznych. Niestety, niektóre z tych organizacji korzystają ze wsparcia ze środków publicznych.”
Gdy była taka potrzeba, usprawiedliwiał pogromy z lat 1918-1920. Gdy zależało mu na pomocy Stanów Zjednoczonych, potępiał agresję wobec Żydów. Gdy żołnierze dokonywali pogromów, nie występował przeciwko nim, ponieważ armia była krucha, a on nie chciał jej osłabiać. Były przecież ważniejsze sprawy. Ciążyła na nim łatka człowieka lewicy i obawiał się, że krytyka antysemityzmu może doprowadzić do pogłębienia tego wizerunku. Jeśli chodzi o stosunek do ludności żydowskiej, to wygrywa pojedynek z Dmowskim, ale gdy weźmiemy w nawias ten historyczny dwupak, okaże się, że ocena legendarnego herosa przysparza sporo kłopotów.
Zadanie: „Wydawanie magazynu żydowskiego „Chidusz” w 2021 roku” realizowane jest przy wsparciu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w ramach dotacji na realizację w 2021 r. zadań mających na celu ochronę, zachowanie i rozwój tożsamości kulturowej mniejszości narodowych i etnicznych oraz zachowanie i rozwój języka regionalnego. Kwota dotacji: 60000 zł. Całkowity koszt projektu: 196485 zł. Projekt polega na wydaniu 10 numerów magazynu żydowskiego „Chidusz” w 2021 roku.
„W pewnym momencie podszedł do mnie, wyciągnął nóż z kieszeni i zaatakował. Chciał wbić go w szyję, ale nie trafił. Uderzył jakieś dziesięć centymetrów niżej. Oboje byliśmy przekonani, że nóż tkwi głęboko w ciele. Uciekając, jeszcze się odwrócił, żeby zobaczyć, jak konam. Uratowała mnie gruba kurtka z Polski” – mówi rabin Boaz Pash o ataku palestyńskiego nożownika w Jerozolimie, w którym omal nie zginął.
Kto i w jaki sposób dokonuje tahary, czyli rytualnego przygotowania ciała przed złożeniem do grobu? Jak przebiega ten proces? Z czym muszą zmagać się ci, którzy go przeprowadzają? W reportażu Święta praca o swoich doświadczeniach opowiadają członkowie bractw pogrzebowych z gmin żydowskich we Wrocławiu, Krakowie oraz Warszawie.
Dr Natalia Aleksiun: Student UW Mosze (Mietek) Prywes, po wojnie jeden z założycieli Wydziału Lekarskiego na uniwersytecie w Beer Szewie, opisuje naradę z rabinami warszawskimi. Miał od nich otrzymać niewypełnione akty zgonu. Później jakoś „organizował” ciała, do których dołączał dokumenty wypełnione tak, żeby wyglądało, że jest to „trup żydowski” – z oczywistych względów były to zwłoki wyłącznie kobiet.