Dorota Kozłowska

"Mischling, czyli kundel" Affinity Konar

„Mischling, czyli Kundel” Affinity Konar [recenzja]

Baraki Zoo mieściły się w dawnych stajniach. Zamieszkali w nich podobni do nas: rodzeństwa bliźniacze, trojaczki, pięcioraczki. Całe setki poupychane na łóżkach, które właściwie były raczej pudełkami z ciasnymi szczelinami, gdzie ledwie dawało się wcisnąć. Zostaliśmy spiętrzeni od podłogi po dach, upchnięci w kiszkowatych boksach po trzy, po cztery, tak że z trudem można było rozróżniać, gdzie kończy się własne, a zaczyna inne ciało.

nea-weissberg-gorzki-smak-szczęścia-powieść-w-listach-drugie-pokolenie-po-holokauście-zagłada-ocaleni-żydzi-w-niemczech-02

Nea Weissberg: „Gorzki smak szczęścia” [recenzja]

„Gorzki smak szczęścia” to powieść w listach, kolejny głos drugiego pokolenia, intymna historia, w której Nea Weissberg opisuje losy swojej rodziny, dzieciństwo, dojrzewanie, relacje z najbliższymi, dochodzenie do prawdy i budowanie własnej tożsamości. Urodziła się, wychowała i pozostała w Niemczech, będzie mówić o sobie berlinianka żydowskiego pochodzenia. Jej listy adresowane są głównie, choć nie tylko,…

drzewo-życia-etz-chaim-tree-of-life-hava-rosenfarb-getto-w-łodzi-lodz-ghetto-centrum-dialogu-imienia-marka-edelmana-łódź-jidysz-powieść-zagłada

Chava Rosenfarb „Drzewo życia” [recenzja]

Nakładem wydawnictwa Centrum Dialogu im. Marka Edelmana ukazał się pierwszy tom książki Chavy Rosenfarb „Drzewo życia” („Der boim fun lebn”), uważanej za jedną z najważniejszych, choć wciąż mało znaną książkę o Zagładzie. Nagrodzona prestiżową nagrodą im. Icyka Mangera –przyznawaną od 1969 roku literaturze żydowskiej – pierwszy raz ukazała się w jidysz w 1972 roku. Kilka…

Suzanna Eibuszyc: "Pamięć jest naszym domem"

Pamięć jest naszym domem. O książce Suzanny Eibuszyc

„Mawia się, że w rodzinie każdego ocalonego podświadomie wybiera się jedno dziecko, by stało się „świeczką pamięci”. Ma ono kontynuować żałobę, a swoje życie poświęcić na podtrzymywanie pamięci o Szoa. Dziecko to żyje w emocjonalnym świecie swoich rodziców, bierze na barki ciężar historii rodzinnej i staje się ogniwem łączącym przeszłość z przyszłością. Dziś rozumiem, że…

Świadectwa Zagłady. W rumowisku pamięci

„Jest to z pewnością najwybitniejsza praca o funkcjonowaniu pamięci ofiar Zagłady, która ułatwia zrozumienie olbrzymiej literatury wspomnieniowej i tego, co nazywamy historią oralną.” Paweł Śpiewak Nakładem Żydowskiego Instytutu Historycznego ukazała się książka „Świadectwa Zagłady. W rumowisku pamięci” autorstwa wybitnego badacza literatury Zagłady Lawrenca L. Langera. Książka to wnikliwa analiza świadectw wideo, do których autor dotarł dzięki Fortunoff Video Archive for Holocaust Testimonies przy Uniwersytecie w Yale – udało się tam zgromadzić ponad tysiąc czterysta różnej długości nagrań. Książka udowadnia, że o literaturze, a przede wszystkim wspomnieniach związanych z Zagładą warto mówić nowym, przemyślanym językiem. To temat stale obecny w kulturze…

"Adresat nieznany" we wrocławskiej synagodze /fot. Tomasz Fila

Adresat nieznany we wrocławskiej synagodze

Jednym z wydarzeń towarzyszących wrocławskim obchodom Międzynarodowego Dnia Pamięci o Ofiarach Zagłady był spektakl „Adresat Nieznany” w reżyserii Andrzeja Wilka wystawiony w synagodze Pod Białym Bocianem. Tekst sztuki oparty jest na krótkiej powieści Kathrine Kressmann Taylor z 1938 roku. W główne role wcielili się aktorzy Teatru Polskiego we Wrocławiu Marian Czerski i Igor Kujawski. Sama…

Fragment okładki książki Marcina Kąckiego "Białystok. Biała siła, czarna pamięć. Wydawnictwo Czarne

Biała siła Białegostoku

„Białystok. Biała siła, czarna pamięć” Marcina Kąckiego, to niezwykle aktualna książka, obnażającą nasze, bo nie tylko białostockie, lęki. Autor na co dzień współpracujący m.in. z „Gazetą Wyborczą” ma w swoim dorobku wiele artykułów z zakresu dziennikarstwa śledczego oraz dwie inne książki: „Lepperiada” oraz „Maestro. Historia milczenia”. W swojej najnowszej publikacji wyrusza do Białegostoku, aby poznać…

Otto Dov Kulka - Pejzaże metropolii śmierci

Kilka słów o wspomnieniach

W książce Ottona Dov Kulki wyjątkowość stanowi perspektywa dziecka, które w obozowej rzeczywistości doświadcza dwóch zjawisk. Z jednej strony śmierci w różnych jej wymiarach (widzi egzekucje, krematoria, ludzi, których tylko krok dzieli od śmierci, ciała rozrzucone na śniegu, doświadcza rozstania z matką), z drugiej zaś po raz pierwszy w swoim życiu poznaje europejską kulturę. Pierwszy raz czyta „Zbrodnie i karę”, występuje w operze i śpiewa w chórze.

dziennik-wojenny-ingeborg-bachman-z-listami-od-jacka-hamesha-recenzja-chidusz-jewish-magazine-in-poland-hidush-חידוש

Ingeborg Bachmann „Dziennik wojenny. Z listami od Jacka Hamesha” [recenzja]

Zdumiewa mnie wciąż, że można na kilku stronach, w kilku zdaniach i słowach zamknąć tak wiele ważnych emocji i uchwycić niuanse międzyludzkich relacji. Dotyczy to szczególnie literatury autobiograficznej, bo daje, jeśli w to wierzyć, wgląd w myśli człowieka, w jego najintymniejsze zwierzenia. Moment, w którym mogę skonfrontować swoją postawę z tym, co przekazuje autor lub…