komentarze

torah-queeries-gejowskie-komentarze-do-biblii-ewa-kurek-jedwabne-anatomia-klamstwa-etgar-keret-opowiadania-chidusz-com

Nowy, różowy „Chidusz”

Queerowe komentarze do Biblii ✡️ Etgar Keret ani słowa o literaturze ✡️ Komu zagraża amerykańska ustawa o mieniu żydowskim ✡️ Ewa Kurek i anatomia jej kłamstw ✡️ Survivorka na rowerze

Szkic Leonarda da Vinci /fot. Wikipedia

Pociecha w refleksji o śmiertelności [komentarz do parszy Chukat]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: „Tora odrzuca obie te skrajności: zbyt wysoką i zbyt niską ocenę ludzkości. Z jednej strony żaden człowiek nie jest bogiem, nikt nie jest bez skazy. Nie można żyć nie mając wad i nie popełniając błędów. Dlatego tak ważne było, aby w parszy, która mówi o śmiertelności, opowiedzieć o grzechu Mojżesza”.

Gustave Doré, „Śmierć Koracha, Datana i Abirama" (1866) /fot. Wikipedia

Pierwszy populista [Komentarz do parszy Korach]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: „W judaizmie liczy się powód sporu i sposób, w jaki został on przeprowadzony. Celem dyskusji podjętej nie przez wzgląd na Niebiosa jest zwyciężenie w sporze. Przez wzgląd na Niebiosa dyskutujemy wtedy, kiedy naszym celem jest dojście do prawdy”.

kahneman-tversky-rabin-jonathan-sacks-parsza-parsha-paraszat-szawua-szlach-lecha-tora-ekonomia-behawioralna-nobel

O myśleniu szybkim i wolnym [Komentarz do parszy Szlach lecha]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: „Pod warstwą prostej interpretacji parszy Szlach kryje się niezwykły wniosek. Dziesięciu szpiegów, „a wszyscy oni – mężowie przedniejsi” (Ba-midbar 13:2-3), mogło popełnić serię katastrofalnych w skutkach błędów. Stało się tak, ponieważ kierowali się emocjami i myśleli szybko”.

„Mojżesz uderza w skałę", rysunek Luci Giordano /fot. Metropolitan Museum of Art

Wiara i przyjaźń [Komentarz do parszy Be-haalotecha]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: „Każdy przywódca, a być może każdy człowiek, w którymś momencie życia doświadcza porażki, poczucia klęski (…). Odpowiedź, jaką Mojżesz dostaje od Boga, jest fascynująca. Zamiast zwykłych słów otuchy i wsparcia, Bóg wyznacza mu konkretne zadanie”.

POLITYKA PRYWATNOŚCI

POLITYKA PRYWATNOŚCI Fundacja żydowska „Chidusz” z siedzibą we Wrocławiu, ul. Legnicka 65, 54-206 Wrocław, wpisana do Rejestru Stowarzyszeń prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, VI Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000558844, NIP: 8992767593 przywiązuje szczególną wagę do ochrony prywatności użytkowników (zwanych dalej „Użytkownikami”) serwisu internetowego www.chidusz.com (zwanego dalej „Serwisem”) oraz bezpieczeństwa przetwarzania ich danych osobowych. Niniejsza Polityka Prywatności określa zasady gromadzenia, wykorzystywania, przetwarzania i ochrony danych osobowych Użytkowników, a także wykorzystywania plików cookies w Serwisie.  Administratorem danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia…

„Właśnie na tym (...) polega bycie członkiem królewskiej rodziny. Należący do niej sprawiają, że inni czują się ważni" /fot. Wikipedia

Podnieść głowy ludzi [Komentarz do parszy Naso]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: „(…) rabin Symcha Bunim z Przysuchy powiedział, że każdy z nas powinien mieć dwie kieszenie. W jednej z nich powinniśmy nosić kawałek papieru ze słowami: „mojego powodu stworzony został świat” (Miszna Sanhedryn 4:5); w drugiej: „ja proch i popiół” (Be-reszit 18:27)”.

Fot. Wikipedia

Dwie wędrówki [Komentarz do parszy Ba-midbar]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: Być Żydem to wiedzieć, że w pewnym sensie życie zawsze jest wędrówką. Tak było w przypadku Abrahama i Mojżesza, tak też jest w naszym życiu, zarówno jako jednostki, jak i całej społeczności.

tzedakah-cedaka-dobroczynnosc-judaizm-nadrobek-rabin-rabbi-jonathan-sacks-parsha-parsza-behar-bechukotaj-tora-judaism-torah-komentarz-commentary

To, czego nie mamy [Komentarz do parszy Be-har i Be-chukotaj]

Rabin Jonathan Sacks na szabat: Jedną rzeczą jest uczenie altruizmu przez takie zapisy prawne jak te o latach szabatowych przypadających co siedem i co pięćdziesiąt lat, a zupełnie inną próba ukształtowania społeczeństwa w taki sposób, aby jego członkowie czuli się ze sobą związani trwałą więzią wspólnej odpowiedzialności.